چگونه یک مهار طناب نوردی بسازیم: راهنمای ایمنی

یک مهار طناب نوردی را می توان از طول طناب با استفاده از تکنیک های گره زنی خاص ساخت - که معمولاً صندلی سوئیسی یا مهار پوشک - اما این فقط باید به عنوان یک تکنیک اضطراری یا آموزشی در نظر گرفته شود. برای هر کار حرفه ای در ارتفاع، ورود به فضای محدود، یا صعود صنعتی، دارای گواهینامه مهار ایمنی رعایت استانداردهای EN 361، ANSI Z359.11 یا استانداردهای مشابه از نظر قانونی مورد نیاز و غیرقابل مذاکره است. این راهنما توضیح می‌دهد که مهارهای طناب چگونه ساخته می‌شوند، کجا مناسب هستند و چگونه با مهارهای ایمنی گواهی شده مقایسه می‌شوند. طناب ایمنی سیستم های مورد استفاده در تنظیمات حرفه ای

زمانی که مهار طناب قابل قبول است - و زمانی که قابل قبول نیست

قبل از یادگیری نحوه ساخت یک مهار طناب، درک محدودیت های سخت آن ضروری است. مهار طناب ساخته شده از بند ناف یا تار بدون سخت افزار تایید شده فقط در شرایط باریک زیر قابل قبول است:

• بقا در بیابان یا نجات اضطراری شرایطی که هیچ تجهیزات تایید شده ای در دسترس نیست و بداهه گویی تنها گزینه است
• اهداف آموزشی یا آموزشی در یک محیط کنترل شده و تحت نظارت برای آموزش مفاهیم طناب زنی و نجات
• فعالیت های کم نتیجه مانند درخت نوردی تفریحی که در آن فواصل پاییز حداقل است و نظارت واجد شرایط وجود دارد

مهار طناب است هرگز قابل قبول نیست برای کارهای ساختمانی در ارتفاع، دسترسی به طناب صنعتی، ورود به فضای محدود، بالا رفتن از برج، یا هر محیطی که توسط قوانین ایمنی و بهداشت حرفه ای اداره می شود. در این زمینه ها، عدم استفاده از مهار تایید شده هم تخلف قانونی و هم یک تصمیم بالقوه کشنده است.

آنچه برای ساختن یک مهار اصلی طناب نوردی نیاز دارید

اگر در حال ساخت یک مهار طناب برای استفاده اضطراری یا آموزشی هستید، انتخاب مواد بسیار مهم است. استفاده از طناب نادرست می تواند باعث لغزش مهار، فشار خطرناک تحت بار یا از کار افتادن کامل آن شود.

مشخصات طناب

• قطر: از حداقل استفاده کنید 8 میلی متر طناب هسته یا برای راحتی بیشتر و توزیع بار، تارهای لوله ای تخت 25 تا 50 میلی متر . طناب نازک زیر 7 میلی متر تحت بار وارد بدن می شود و هرگز نباید استفاده شود.
• مواد: طناب نایلونی یا پلی استر ترجیح داده می شود. نایلون تقریبا دارد کشیدگی 15 تا 30 درصد که ضربه را جذب می کند، در حالی که پلی استر کشش کمتر و مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش بالاتری دارد. از پلی پروپیلن پرهیز کنید – این پلی پروپیلن مقاومت سایشی ضعیفی دارد و در زیر اشعه ماوراء بنفش به سرعت تخریب می شود.
• طول: برای یک دسته صندلی پایه، تقریباً نیاز دارید 4-5 متر از طناب برای یک مهار بداهه تمام بدن، برای آن برنامه ریزی کنید 7-9 متر .
• شرایط: هرگز از طناب ساییده، پیچ خورده، آسیب دیده در اثر حرارت یا سابقه ناشناخته استفاده نکنید. حتی طناب جدید نیز باید از نظر قطر ثابت و بدون لکه های صاف بررسی شود.

نحوه ساخت بند صندلی طناب (روش صندلی سوئیسی)

صندلی سوئیسی پرکاربردترین تکنیک مهار طناب بداهه است. بار را روی باسن و ران ها توزیع می کند و می توان آن را بدون هیچ سخت افزاری گره زد. این مراحل را دقیقاً دنبال کنید - ساخت نادرست می تواند باعث وارونگی یا لغزش هارنس در هنگام سقوط شود.

1. نقطه وسط طناب را پیدا کنید. طناب خود را از وسط تا کنید و نقطه وسط را در مرکز کمر، درست بالای باسن نگه دارید. دو سر طناب باید جلوی شما آویزان شود.
2. دور کمر بپیچید. هر دو سر طناب را دور کمر خود به جلو بیاورید و آنها را از جلو عبور دهید و یک حلقه کمر ایجاد کنید. طناب باید محکم روی استخوان های لگن بنشیند - نه روی شکم نرم - و باید بتوانید دو انگشت خود را زیر حلقه قرار دهید اما نه بیشتر.
3. حلقه های پا را ایجاد کنید. هر انتهای طناب را از جلو به عقب از میان فاق به پایین رد کنید و دور قسمت بالایی ران بپیچید. هر حلقه پا باید در چین بین ران و باسن قرار گیرد. هر دو انتها را بالا بیاورید تا در جلو به هم برسند.
4. از جلو گره بزنید دو سر طناب را روی حلقه کمر در جلوی مهار رد کنید. کراوات الف گره مربعی به دنبال آن دو نیمه در هر طرف ("گره پایان") برای قفل کردن مهار در جای خود. مجموعه گره باید صاف و در مرکز جلوی کمر قرار گیرد.
5. همه حلقه ها را بررسی کنید. همه بخش ها - حلقه کمر و هر دو ساق پا - باید محکم باشند اما گردش خون را محدود نکنند. گره را محکم بکشید تا مطمئن شوید که جابجا نمی شود. یک صندلی سوئیسی که به درستی بسته شده باشد، حتی تحت بار قابل توجهی به سمت پایین از روی باسن سر نمی خورد.
6. طناب کوهنوردی یا طناب ایمنی را وصل کنید. طناب کوهنوردی خود را با استفاده از a به مجموعه گره جلویی گیره یا گره بزنید کارابین قفل کننده حداقل 20 کیلو نیوتن یا مستقیماً با یک گره دنباله دار شکل هشت گره بزنید. هرگز به یک رشته مهار وصل نکنید.

یک صندلی سوئیسی که به درستی ساخته شده باشد می تواند بار ثابت چند صد کیلوگرمی را تحمل کند، اما این امکان را فراهم می کند بدون پشتیبانی از سینه یا شانه و باعث می شود که پوشنده در حالت نشسته آویزان شود. به عنوان مهار سقوط مناسب نیست زیرا از وارونگی جلوگیری نمی کند یا از ستون فقرات محافظت نمی کند.

چگونه یک مهار طناب بداهه تمام بدن بسازیم

یک مهار بداهه تمام بدن یک حلقه سینه به صندلی سوئیسی اضافه می کند تا از وارونگی در هنگام سقوط جلوگیری کند. این برای نجات مصدوم ناخودآگاه یا موقعیت هایی که ممکن است پوشنده کنترل خود را از دست بدهد، مهم است. استفاده کنید 7 تا 9 متر طناب 8 تا 10 میلی متری یا تارهای لوله ای 50 میلی متری .

1. صندلی سوئیس را همانطور که در بالا توضیح داده شد تکمیل کنید، با استفاده از طناب تقریباً 4 تا 5 متر. 2-3 متر دم در هر طرف گره پایانی باقی بگذارید.
2. دم های طناب را به سمت بالا دراز کنید. دو دم باقیمانده را بردارید و آنها را از روی شانه‌ها بالا بیاورید، آنها را در قسمت بالای سینه (مانند بریس / آویزان) به هم بزنید.
3. از پشت رد شوید. دم ها را پشت قسمت بالایی پشت ضربدری کنید و آنها را زیر بغل به سمت جلو بیاورید.
4. حلقه سینه را ببندید. دو دم را در جناغ با استفاده از a وصل کنید گره آبی یا گره روی یک تنگه ، ایجاد یک حلقه محکم قفسه سینه که در سراسر ماهیچه های سینه ای - نه گلو - قرار می گیرد. نقطه اتصال جناغ سینه باید با نقطه اتصال کمر به صورت عمودی هماهنگ باشد.
5. هر دو نقطه لنگر را به هم وصل کنید. از یک طناب یا طناب کوتاه برای اتصال حلقه سینه و اتصال کمر به یک کارابین استفاده کنید. این یک نقطه اتصال یکپارچه ایجاد می کند و بار را بین کمر و سینه توزیع می کند.

مهارهای ایمنی گواهی شده: آنچه استانداردها نیاز دارند

مهارهای ایمنی حرفه ای مهندسی شده، آزمایش شده و مطابق با استانداردهای عملکردی خاصی هستند که مهارهای طناب بداهه نمی توانند برآورده شوند. درک این استانداردها به کارگران و مدیران ایمنی کمک می کند تا تجهیزات صحیح را مشخص کنند.

یک مهار ایمنی تمام بدن تایید شده برای محدود کردن حداکثر نیروی دستگیری بر روی پوشنده طراحی شده است 6 کیلو نیوتن یا کمتر - آستانه ای که بالاتر از آن صدمات داخلی محتمل است. این امر از طریق تسمه های جاذب انرژی، هندسه اتصال پشتی صحیح و طراحی تارهای پخش کننده بار حاصل می شود. هیچ مهار طناب بداهه ای نمی تواند این ویژگی های مهندسی شده را تکرار کند.

انواع مهارهای ایمنی تایید شده و کاربردهای آنها

مهارهای ایمنی گواهی شده یک محصول واحد نیستند - آنها به طور قابل توجهی بر اساس طراحی، نقاط اتصال و کاربرد مورد نظر متفاوت هستند. انتخاب نوع صحیح به اندازه استفاده از یک محصول تایید شده مهم است.

مهار سقوط (تمام بدن)

دسته استاندارد مهار سقوط تمام بدن دارای یک پشتی (پشت) D-ring نقطه اتصال است و برای جلوگیری از سقوط آزاد و نگه داشتن پوشنده در وضعیت عمودی پس از دستگیری طراحی شده است. در ساخت و ساز، سقف، نصب فولادی و کارهای عمومی در ارتفاع استفاده می شود. همیشه با تسمه ای جفت می شود که دارای یک جاذب انرژی است که برای استقرار در آن رتبه بندی شده است 2 کیلونیوتن و اوج نیرو را به 6 کیلو نیوتن محدود کنید.

مهارهای موقعیت یابی کار

این مهارها دارند حلقه های D جلو و جانبی در کمر برای اتصال تسمه های موقعیت یابی کار. آنها به کارگر اجازه می دهند تا به سیستم طناب تکیه داده و بدون دست کار کند. در برج نوردی، کار با تیرهای شهری و درختکاری رایج است. آنها در ترکیب با سیستم های پشتیبان توقف سقوط استفاده می شوند - سیستم موقعیت یابی به تنهایی الزامات توقف سقوط را برآورده نمی کند.

مهارهای دسترسی طناب

مهارهای دسترسی طناب (مورد استفاده در دسترسی طناب صنعتی IRATA/SPRAT) معمولاً دارای ویژگی هستند یک حلقه D مرکزی قفسه سینه، یک حلقه D شکمی (جلو) و یک حلقه D پشتی . کارگران بر روی دو طناب مستقل - یک خط کار و یک طناب ایمنی - فرود و بالا می روند که هر دو به طور همزمان به مهار متصل هستند. این مهارها باید به هم برسند EN 813 (بند نشستن) و EN 361 (تمام بدن) به طور همزمان در اکثر سیستم های دسترسی طناب.

مهارهای نجات و فضای محدود

طراحی شده برای بازیابی عمودی از فضاهای محدود مانند مخازن، منهول ها و سیلوها. این مهارها دارند حلقه های D شانه که به کاربر اجازه می دهد بدون وارونگی به صورت عمودی بلند شود - زمانی که مصدوم بیهوش است بسیار مهم است. باید رعایت کنند EN 1497 (بند نجات) و معمولاً با سه پایه و وینچ مکانیکی برای بارهای نجات استفاده می شود.

سیستم های طناب ایمنی: آنچه به هارنس متصل می شود

مهار ایمنی تنها یکی از اجزای سیستم حفاظت از سقوط است. این طناب ایمنی - و نحوه تعیین، لنگر انداختن و نگهداری آن - تعیین می کند که آیا سیستم در طول یک رویداد سقوط واقعی مطابق طراحی عمل می کند یا خیر.

انواع طناب ایمنی

• طناب هسته استاتیک (EN 1891 نوع A): ازدیاد طول کم (معمولا کمتر از 5% در 150 کیلوگرم ) به عنوان خط کار اولیه در دسترسی به طناب و نجات فضای محدود استفاده می شود. قطرهای 10-13 میلی متر استاندارد هستند. به عنوان طناب جلوگیری از سقوط پویا مناسب نیست.
• طناب هسته پویا (EN 892): طراحی شده برای جذب انرژی سقوط از طریق ازدیاد طول کنترل شده تا 40% در اولین پاییز در صخره نوردی و صخره نوردی استفاده می شود. معمولاً در سیستم‌های صنعتی کار در ارتفاع استفاده نمی‌شود زیرا ازدیاد طول باعث می‌شود فواصل سقوط بیشتری داشته باشند.
• تسمه های خود جمع شونده (SRL/EN 360): کابل یا تاربندی فولادی یا مصنوعی جمع‌شونده که با حرکت کارگر از بین می‌رود و در هنگام سقوط فوراً قفل می‌شود. فاصله سقوط آزاد را محدود می کند کمتر از 600 میلی متر ، آنها را برای کار در نزدیکی لبه های محافظت نشده مناسب می کند. در طول کابل از 3 متر تا 30 متر موجود است.
• تسمه های جاذب انرژی (EN 355): تسمه های با طول ثابت (معمولا 1.5-2 متر ) با یک جاذب انرژی تار اشک آور که تحت نیروهای بازدارنده مستقر می شود تا اوج نیرو را به 6 کیلو نیوتن محدود کند. جاذب تا امتداد دارد 1.75 متر در طول استقرار، که باید در محاسبات فاصله سقوط در نظر گرفته شود.

الزامات نقطه لنگر برای طناب های ایمنی

هر طناب ایمنی باید در یک نقطه لنگر تایید شده خاتمه یابد. بر اساس EN 795 و OSHA 1926.502، نقاط لنگر برای توقف سقوط باید قابلیت پشتیبانی از یک حداقل بار 15 کیلونیوتن (EN) یا 5000 پوند / 22.2 کیلو نیوتن (OSHA) به ازای هر کارگر وابسته سازه‌های فولادی، ستون‌های بتنی، و سوکت‌های لنگر هدفمند معمولاً این نیاز را برآورده می‌کنند. تیرهای چوبی، لوله‌های مجرا و براکت‌های نرده اغلب بدون ارزیابی مهندسی انجام نمی‌شوند.

بازرسی و بازنشستگی مهارها و طناب های ایمنی

هم مهارها و هم طناب های ایمنی عمر مفید محدودی دارند و باید قبل از هر بار استفاده بازرسی شوند و حداقل هر بار یک بار توسط یک فرد ذیصلاح به طور رسمی معاینه شوند. 6 تا 12 ماه بسته به فراوانی استفاده و حوزه قضایی. نکات کلیدی بازرسی عبارتند از:

• الیاف تار و طناب: بریدگی، سایش، لعاب (از اصطکاک حرارتی)، تغییر رنگ شیمیایی و سفتی را بررسی کنید. هر گونه آسیب به الیاف باربر زمینه ای برای بازنشستگی فوری است.
• دوخت: تمام انتهای دوخته شده و دوخت میله را از نظر نخ های شکسته، درزهای کشیده شده یا آسیب حرارتی بررسی کنید. یک ردیف شکسته دوخت در یک اتصال حلقه D یک نقص رد صلاحیت است.
• سگک و سخت افزار: تمام سگک های فلزی، حلقه های D و کارابین ها باید عاری از خوردگی، اعوجاج و ترک باشند. مکانیسم های دروازه باید به طور کامل بسته شده و به طور مثبت قفل شوند.
• استقرار جاذب انرژی: اگر جاذب انرژی تسمه حین سقوط حتی تا حدی فعال شده باشد، کل بند باید فوراً بازنشسته شود ، حتی اگر هیچ آسیب قابل مشاهده ای وجود نداشته باشد. قابل استفاده مجدد نیست.
• حداکثر عمر سرویس: اکثر سازندگان حداکثر عمر مفید را مشخص می کنند 10 سال از تاریخ تولید و 5 سال از اولین استفاده برای مهارها و طناب های مصنوعی، هر کدام که زودتر بیاید. این امر حتی در مورد تجهیزاتی که به نظر می رسد آسیب ندیده نیز صدق می کند.

تفاوت های کلیدی: مهار طناب بداهه در مقابل مهار ایمنی گواهی شده